Crush

time 12:45 midnight -1:17am

Do you have a crush?? At what age do you feel having an infatuation into someone?.
Maybe one of your classmate, neighbor, schoolmate, close friend, a passenger, a movie Idol, a long time childhood. Every body in this earth has a quality to be your crush.
It can be a boy or a girl.

Crush is the best word to describe a feeling you’ve desire to someone you known.

I started to have a crush when I was in high school.
Some of my crushes are belongs to famine, I don’t know why but I did too. And I’ am sure to myself that I’m not homo or lesbian. But may two older sisters insist that I’ am one of them. Actually I’m just idolizing them how they look and carry themselves that’s all. Anyway I don’t care what they think me because the important is I’m happy.
It was just infatuated to someone you been inspire.
When I enter college I’ve met this guy, he was my classmate in my entire subject. At first he is not eye catching actually he was so quite and nice. I don’t know but one morning in our drawing class by accidental I declare to one of my close classmate that he was my crush. And the only thing that I was attracted to him was his black eyebrow. At that moment I gave him a nickname “kilay” for a purpose and since this is the thing that I like about him. Also no one can determine who he is. Only trusted friend know him.
Ever since that day he was my only one. He is quite intelligent, tall, fair skin and has a nice smile. Not just the physical but also he got something in his heart a kind one. Physical appearance is some factors. Sometimes I have an urge to talk to him but afraid to be rejected. And it wasn’t’ good Idea for a girl to have a first move. I was little sad because for only one semester we been classmate. The only chances to see him is one the corridor, library, study area, or accidentally meet at the hall way. Maybe just maybe on school gathering At least I tried my best to be friends with him. Lately I was successfully chat with him and be friends. To think of it, it’s enough I was decided that maybe isn’t just an ordinary crush rather more than that! But I know when and where to stop because I think this is not my time to reach that level. There’s things is more essential to gave my hundred percent attention.
Time will come for me and for the real one. Not just a crush but more than what I expected. Infatuation or not, it was good to experience anyway… and for now I’m over with it!

forgotten

Ito ang ilang opinion mula sa sisidlan ng  pagkatao ko.

Gusto mo bang malaman??

Oo ako nga ang pinaguusapan dito noh! At wala ng iba pa..

Tara at basahin mo ko! …

Satotoo lang hindi ako maganda at hindi rin ako pangit tama lang or sakto lng para sa iba.

Pero para sa minamahal kung mga magulang wala akong singganda. Sa paningin naman ng aking mapanuksong mga ate at kapatid hindi sila sangayon.. Ganun pa man masaya ako at nandiyan sila sa tabi ko. Laging umaalalay sa tama at mali kung Gawain. 19 years na ang nakalipas, sa mga panahon na nagdaan marami na din akong natutunan buhat sa pagkakamali na aking mga nagawa. Pero ang pinakaimportante doon ay marami akong bagay na napagtanto, mga bagay bagay sa paligid na mayroon palang kadahilanan kung bakit sila nabubuhay. Ngunit mag ka ganun paman  nasa iyo na iyon kung paano mo titignan ang  bawat sitwasyon sa buhay mo.

2010 na! Ngayong pasukan ay nasa ikaapat na baitang na ako sa kolehiyo sa kursong  BS Computer Engineering. Sa totoo lang di ako makapaniwala na makakaabot ako sa stage na yon, dahil nung first year second semester nagkaroon ako ng dalawang bagsak. Nung una parang ayoko na talaga and iniisip ko na parang di siya para saakin. Iniyakan ko talaga yun ng sobra kc first time tapos dalawa pa, nakakagulat talaga pero sabi ng mama ko itry ko daw ulit kunin kaya no choice ng summer class ako. At hayun after 6 weeks naipasa ko naman yung dalawang subject na yun. Tapos ngayon nagkaroon ulit ako ng bagsak, dalawa nanaman ulit  nakakaupset talaga.! Kasi alam ko na iniisip nila ate at papa na hindi na ako mgsusummer but sorry to say that I need too. Para makahabol pa ako, nakaka frustrate talaga yun noh, magakaganun man naenjoy ko naman ang summer sa school. Masaya rin dahil nagbunga naman ang pagsusumikap ko. Naipasa ko siya…..  masayang mahirap na nakakachallenge ang kurso ko nayun. Siguro nga di ko namamalayan gusto ko na rin yun at dahil din  doon nakakilala ako ng mga mabubuting kaibigan.

Sa buhay ko maraming mga tao at bagay ang dumadating at nawawala ng di ko na mamalayan. At sa paglipas lamang ng panahon lang sa ko lng narerealize kung gaano ko pala ito pinahahalagahan. Minsan naman sa pagtulong natin sa iba hindi rin natin na mamalayan na sa pagtulong naiyon nagaasam tayo ng tugon sa buhat sa kung ano ang binigay natin..

Maraming bagay na di ko kayang gawin at mga bagay na kungsusubukan kung pagtuunan ng pansin ay magagawa ko. Marami sa mga kailala at kaibigan ko ang kinaiingitan ko kasi bakit sila may ganun ako wala,.? Bakit sila kaya nila yun ako hindi?..

Mga  katanungan na lagging sumisingit sa munti kung kaisipan. Magkaganun man lagi kung iniisip at sinasabi sa aking sarili na malamang hindi yun para saakin at malamang may mas maganda pang opportunidad ang nagaantay para sa akin na nilaan ng panginoon. Sa akin at wala ng iba pa. Akala ko ang mainggit sa iba ay ang pagbuo ng insecurity sa sasarili pero ang totoo ang tingin ko doon isa ring yung step para magsumikap. Ang buhay ay maikli lang kaya dapat di ito sinasayang bagkus ineenjoy ito at pinapayaman ng magagandang karanasan…

Ang buhay ay may kaakibat na kapaitan, minsan masaya minsan puro problema. Sabi nga nila ang buhay ay di balance Kung Hindi ito hahaluan ng mga drama, iyakan at tawanan. Ito’y sad yang magkaakibat.  

Alam mo ba natutuwa sa galak ang aking puso kapag nagagampanan ko ng mabuti ang responsibilidad ko bilang anak, studyante, kaibigan at anak ng diyos. At alam ko rin sa sarili ko na hindi ako perpekto, kung minsan sablay sa mga desisyon at Gawain. Mas madalas lagi akong may regret sa bawat decision ko! ewan ko nga ba  kung bakit eh. Ngunit datatwa’t subalit sa huli ang mga bagay na pinaghihinayangan ay may katumbas na masaya at nakakainis na karanasan…

Marami akong kaibigan na matatawag. Ewan ko lang kung kaibigan ko pa din sila hanggang kagipitan! Ang iba sa kanila ay subok ko na at ang iba sa kanila ay maytinatago pa. Anuman yun  kaibaigan ko pa din sila. May special friend, good friend, close friend, girl friend, boy friend, at best friend. Meron ding biglaang na friend yung tipong pagmaykailangn close kay tapos pagwala na. wala  na din parang di ka niya kilala. As if di ka nag exist. Meron naman ito ang uso yung feeling close… at marami akong kilalang ganyan siguro ikaw rin noh..?? Anyway di naman yun ang mahalga hindi ba, kundi ang tiwala sa isa’t isa. Close man or hindi ang kailangan lang ay kaya nyong maintindihan ang bawat isa. May problema man o wala dahil hindi lang naman dun na susukat ang pagkakaibigan hindi ba.!

Mataray, masungit, maldita at spoiled brat ang kalimitan sinasabi ng dalawa kung ate sa tuwing nagaaway kami. Ok lang dahil totoo namn pero hindi naman palagi pagsinusunpong lang talaga ako ng pagkamoody ko. Sa mga bagong kakilala sa skuwela yun din ang tingin sa akin. Natatandaan ko pa nga halos isang buong semester ko narinig sa mga kaklase ko na masungit daw ako, halos karamihan sa kanila yun and impression sa akin o kaya naman tahimik. Nung una kinatuwa ko yun kasi di ko alam na marunong din pala akong magsungit and seryoso kung palagian. Inaamin ko naman sa sarili ko na di ko matake yung mga jokes ng iba dahil siguro di ko sinusubukang pagbinyan sila at makilala. Minsan naman madalas akong mainis dahil lagi nila akong tinutukso ako naman si dedma. Kaya lang minsan ang biro nakakasakit ng di natin namamalayan. Yung iba naman akala galit ako at  pinipilit nagalit or something kahit para sa akin wala lang yon. O diba! Sino kaya and di maiinis dun, wala lang naman sa akin pero sila pinagdidildilan na meron kahit wala naman talaga. Magkaganun man nagtry naman ako makisama at pakibagayan sila kaya lang di ako sanay sa malakihang grupo, nasanay kasi ako na isa or hanggang dalawa ang palagian ko na kakasama. Dahil dun sa nakagawian ko dumipende at meyo nahirapan ako. It takes time for me na magadjust but time will come na kayak o ng maging on the go sa kanila. Sabi nga learning is a lifetime process.

Masaya akong makatatulong sa ilang malalapit na kaibigan, kahit maliit na advice at pakikinig sa kanila ay nakakatulong para maibsan ang kalunkutan at problema about sa kanilang mga love life. Medyo nagtataka ako kasi ako ang kinakausap nila about sa mga ganung topic even though wala pang naencounter na ganung sitwasyon pero di namn kailangan para makapag bigay ng kaunting Idea sa iba hindi ba kasi ang intensiyon na makatulong ay sapat na. kung minsan nalulungkot din ako kasi pag ako na yung nasa sitwasyon na down ako wala man lang gusting dumamay. Siguro nagkakataong busy ang lahat at walang interesadong makinig. O kaya naman mas pinili ko lang ang maging alone dahil wala naman silang kinalaman sa kung anung sanhi ng kalungkotan ko diba. And mas ok na yun para may privacy. Di naman kasi lahat ng oras may naghahantay na kamay ang handang magbigay ng suporta. Kailangan mo rin tahakin ng magisa ang daan na para sa ikakatibay mo!.

Marami akong bagay na pinang hihinayangan at pinapangarap na makuha. Pero alam ko na hindi yun madaling makuha kaya bago yun, kinakailangan ko ng 100% na tibay ng stamina and malawak na kaisipan na bukas para sa lahat ng opinion. Siyempre sa physical, emotional and financially status ok din dapat. No matter what alam kong kakayanin ko yun. Basta nandyan si Papa God. Everything will be all right.

06-07-10 

time: 4pm-6pm

monday