Ito ang ilang opinion mula sa sisidlan ng pagkatao ko.
Gusto mo bang malaman??
Oo ako nga ang pinaguusapan dito noh! At wala ng iba pa..
Satotoo lang hindi ako maganda at hindi rin ako pangit tama lang or sakto lng para sa iba.
Pero para sa minamahal kung mga magulang wala akong singganda. Sa paningin naman ng aking mapanuksong mga ate at kapatid hindi sila sangayon.. Ganun pa man masaya ako at nandiyan sila sa tabi ko. Laging umaalalay sa tama at mali
2010 na! Ngayong pasukan ay nasa ikaapat na baitang na ako sa kolehiyo sa kursong BS Computer Engineering. Sa totoo lang di ako makapaniwala na makakaabot ako sa stage na yon, dahil nung first year second semester nagkaroon ako ng dalawang bagsak. Nung una parang ayoko na talaga and iniisip ko na parang di siya para saakin. Iniyakan ko talaga yun ng sobra kc first time tapos dalawa pa, nakakagulat talaga pero sabi ng mama ko itry ko daw ulit kunin kaya no choice ng summer class ako. At hayun after 6 weeks naipasa ko naman yung dalawang subject na yun. Tapos ngayon nagkaroon ulit ako ng bagsak, dalawa nanaman ulit nakakaupset talaga.! Kasi alam ko na iniisip nila ate at papa na hindi na ako mgsusummer but sorry to say that I need too. Para makahabol pa ako, nakaka frustrate talaga yun noh, magakaganun man naenjoy ko naman ang summer sa school. Masaya rin dahil nagbunga naman ang pagsusumikap ko. Naipasa ko siya….. masayang mahirap na nakakachallenge ang kurso ko nayun. Siguro nga di ko namamalayan gusto ko na rin yun at dahil din doon nakakilala ako ng mga mabubuting kaibigan.
Sa buhay ko maraming mga tao at bagay ang dumadating at nawawala ng di ko na mamalayan. At sa paglipas lamang ng panahon lang sa ko lng narerealize kung gaano ko pala ito pinahahalagahan. Minsan naman sa pagtulong natin sa iba hindi rin natin na mamalayan na sa pagtulong naiyon nagaasam tayo ng tugon sa buhat sa kung ano ang binigay natin..
Maraming bagay na di ko kayang gawin at mga bagay na kungsusubukan kung pagtuunan ng pansin ay magagawa ko. Marami sa mga kailala at kaibigan ko ang kinaiingitan ko kasi bakit sila may ganun ako wala,.? Bakit sila kaya nila yun ako hindi?..
Mga katanungan na lagging sumisingit sa munti kung kaisipan. Magkaganun man lagi kung iniisip at sinasabi sa aking sarili na malamang hindi yun para saakin at malamang may mas maganda pang opportunidad ang nagaantay para sa akin na nilaan ng panginoon. Sa akin at wala ng iba pa. Akala ko ang mainggit sa iba ay ang pagbuo ng insecurity sa sasarili pero ang totoo ang tingin ko doon isa ring yung step para magsumikap. Ang buhay ay maikli lang kaya dapat di ito sinasayang bagkus ineenjoy ito at pinapayaman ng magagandang karanasan…
Ang buhay ay may kaakibat na kapaitan, minsan masaya minsan puro problema. Sabi nga nila ang buhay ay di balance Kung Hindi ito hahaluan ng mga drama, iyakan at tawanan. Ito’y sad yang magkaakibat.
Alam mo ba natutuwa sa galak ang aking puso kapag nagagampanan ko ng mabuti ang responsibilidad ko bilang anak, studyante, kaibigan at anak ng diyos. At alam ko rin sa sarili ko na hindi ako perpekto, kung minsan sablay sa mga desisyon at Gawain. Mas madalas lagi akong may regret sa bawat decision ko! ewan ko nga ba kung bakit eh. Ngunit datatwa’t subalit sa huli ang mga bagay na pinaghihinayangan ay may katumbas na masaya at nakakainis na karanasan…
Marami akong kaibigan na matatawag. Ewan ko lang kung kaibigan ko pa din sila hanggang kagipitan! Ang iba sa kanila ay subok ko na at ang iba sa kanila ay maytinatago pa. Anuman yun kaibaigan ko pa din sila. May special friend, good friend, close friend, girl friend, boy friend, at best friend. Meron ding biglaang na friend yung tipong pagmaykailangn close kay tapos pagwala na. wala na din parang di ka niya kilala. As if di ka nag exist. Meron naman ito ang uso yung feeling close… at marami akong kilalang ganyan siguro ikaw rin noh..?? Anyway di naman yun ang mahalga hindi ba, kundi ang tiwala sa isa’t isa. Close man or hindi ang kailangan lang ay kaya nyong maintindihan ang bawat isa. May problema man o wala dahil hindi lang naman dun na susukat ang pagkakaibigan hindi ba.!
Mataray, masungit, maldita at spoiled brat ang kalimitan sinasabi ng dalawa kung ate sa tuwing nagaaway kami. Ok lang dahil totoo namn pero hindi naman palagi pagsinusunpong lang talaga ako ng pagkamoody ko. Sa mga bagong kakilala sa skuwela yun din ang tingin sa akin. Natatandaan ko pa nga halos isang buong semester ko narinig sa mga kaklase ko na masungit daw ako, halos karamihan sa kanila yun and impression sa akin o kaya naman tahimik. Nung una kinatuwa ko yun kasi di ko alam na marunong din pala akong magsungit and seryoso kung palagian. Inaamin ko naman sa sarili ko na di ko matake yung mga jokes ng iba dahil siguro di ko sinusubukang pagbinyan sila at makilala. Minsan naman madalas akong mainis dahil lagi nila akong tinutukso ako naman si dedma. Kaya lang minsan ang biro nakakasakit ng di natin namamalayan. Yung iba naman akala galit ako at pinipilit nagalit or something kahit para sa akin wala lang yon. O diba! Sino kaya and di maiinis dun, wala lang naman sa akin pero sila pinagdidildilan na meron kahit wala naman talaga. Magkaganun man nagtry naman ako makisama at pakibagayan sila kaya lang di ako sanay sa malakihang grupo, nasanay kasi ako na isa or hanggang dalawa ang palagian ko na kakasama. Dahil dun sa nakagawian ko dumipende at meyo nahirapan ako. It takes time for me na magadjust but time will come na kayak o ng maging on the go sa kanila. Sabi nga learning is a lifetime process.
Masaya akong makatatulong sa ilang malalapit na kaibigan, kahit maliit na advice at pakikinig sa kanila ay nakakatulong para maibsan ang kalunkutan at problema about sa kanilang mga love life. Medyo nagtataka ako kasi ako ang kinakausap nila about sa mga ganung topic even though wala pang naencounter na ganung sitwasyon pero di namn kailangan para makapag bigay ng kaunting Idea sa iba hindi ba kasi ang intensiyon na makatulong ay sapat na. kung minsan nalulungkot din ako kasi pag ako na yung nasa sitwasyon na down ako wala man lang gusting dumamay. Siguro nagkakataong busy ang lahat at walang interesadong makinig. O kaya naman mas pinili ko lang ang maging alone dahil wala naman silang kinalaman sa kung anung sanhi ng kalungkotan ko diba. And mas ok na yun para may privacy. Di naman kasi lahat ng oras may naghahantay na kamay ang handang magbigay ng suporta. Kailangan mo rin tahakin ng magisa ang daan na para sa ikakatibay mo!.
Marami akong bagay na pinang hihinayangan at pinapangarap na makuha. Pero alam ko na hindi yun madaling makuha kaya bago yun, kinakailangan ko ng 100% na tibay ng stamina and malawak na kaisipan na bukas para sa lahat ng opinion. Siyempre sa physical, emotional and financially status ok din dapat. No matter what alam kong kakayanin ko yun. Basta nandyan si Papa God. Everything will be all right.
06-07-10
time: 4pm-6pm
monday
No comments:
Post a Comment